en el diccionario PONS
Kick [kɪk] SUST. m
1. Kick DEP.:
- Kick
- kick
2. Kick coloq. (Nervenkitzel):
- Kick
- kick
I. ki·cken [ˈkɪkn̩] FÚT. V. intr. coloq.
| ich | kicke | |
|---|---|---|
| du | kickst | |
| er/sie/es | kickt | |
| wir | kicken | |
| ihr | kickt | |
| sie | kicken |
| ich | kickte | |
|---|---|---|
| du | kicktest | |
| er/sie/es | kickte | |
| wir | kickten | |
| ihr | kicktet | |
| sie | kickten |
| ich | habe | gekickt | |
|---|---|---|---|
| du | hast | gekickt | |
| er/sie/es | hat | gekickt | |
| wir | haben | gekickt | |
| ihr | habt | gekickt | |
| sie | haben | gekickt |
| ich | hatte | gekickt | |
|---|---|---|---|
| du | hattest | gekickt | |
| er/sie/es | hatte | gekickt | |
| wir | hatten | gekickt | |
| ihr | hattet | gekickt | |
| sie | hatten | gekickt |
No hay frases con ejemplos de uso disponibles
Prueba con otra entrada.