Conjugación de constare
Personalformen des Präsensstamms
| cōnstō |
|---|
| cōnstās |
| cōnstat |
| cōnstāmus |
| cōnstātis |
| cōnstant |
| cōnstem |
|---|
| cōnstēs |
| cōnstet |
| cōnstēmus |
| cōnstētis |
| cōnstent |
| cōnstābam |
|---|
| cōnstābās |
| cōnstābat |
| cōnstābāmus |
| cōnstābātis |
| cōnstābant |
| cōnstārem |
|---|
| cōnstārēs |
| cōnstāret |
| cōnstārēmus |
| cōnstārētis |
| cōnstārent |
| cōnstābō |
|---|
| cōnstābis |
| cōnstābit |
| cōnstābimus |
| cōnstābitis |
| cōnstābunt |
| Imperativ I |
|---|
| cōnstā! |
| cōnstāte! |
| Imperativ II |
| cōnstāto! |
| cōnstāto! |
| cōnstātōte! |
| cōnstanto! |
Nominalformen des Präsens- und Partizipialstamms
| Infinitiv Präsens |
|---|
| cōnstāre |
| Infinitiv Futur |
| cōnstātūrum/-am/-um esse |
| Partizip Präsens |
|---|
| cōnstāns, cōnstantis |
| Partizip Futur |
| cōnstātūrus/-a/-um |
| cōnstandī, cōnstandō, ad cōnstandum, cōnstandō |
|---|
| - / cōnstātū |
|---|
Personalformen des Perfektstamms
| cōnstitī |
|---|
| cōnstitisti |
| cōnstitit |
| cōnstitimus |
| cōnstitistis |
| cōnstitērunt |
| cōnstiterim |
|---|
| cōnstiteris |
| cōnstiterit |
| cōnstiterimus |
| cōnstiteritis |
| cōnstiterint |
| cōnstiteram |
|---|
| cōnstiterās |
| cōnstiterat |
| cōnstiterāmus |
| cōnstiterātis |
| cōnstiterant |
| cōnstitissem |
|---|
| cōnstitissēs |
| cōnstitisset |
| cōnstitissēmus |
| cōnstitissētis |
| cōnstitissent |
| cōnstiterō |
|---|
| cōnstiteris |
| cōnstiterit |
| cōnstiterimus |
| cōnstiteritis |
| cōnstiterint |
Nominalformen des Perfektstamms
| cōnstitisse |
|---|
| cōnstātus/-a/-um |
|---|