¿Cómo quieres hacer uso de PONS.com?

¿Ya tienes una suscripción a PONS?

PONS con publicidad

Visita PONS.com como acostumbras, con seguimiento de anuncios y publicidad.

Encontrarás más detalles sobre el seguimiento en Protección de datos y en Configuración de privacidad.

PONS Pur

Sin publicidad de terceros

Sin seguimiento de anuncios

Suscríbete aquí

Si ya disfrutas de una cuenta de usuario gratuita en PONS.com, suscríbete a PONS Pur aquí.

latín

Conjugación de irrumare

Personalformen des Präsensstamms

Indikativ Präsens
irrumō
irrumās
irrumat
irrumāmus
irrumātis
irrumant
Konjunktiv Präsens
irrumem
irrumēs
irrumet
irrumēmus
irrumētis
irrument
Indikativ Imperfekt
irrumābam
irrumābās
irrumābat
irrumābāmus
irrumābātis
irrumābant
Konjunktiv Imperfekt
irrumārem
irrumārēs
irrumāret
irrumārēmus
irrumārētis
irrumārent
Futur I
irrumābō
irrumābis
irrumābit
irrumābimus
irrumābitis
irrumābunt
Imperativ I
irrumā!
irrumāte!
Imperativ II
irrumāto!
irrumāto!
irrumātōte!
irrumanto!

Nominalformen des Präsens- und Partizipialstamms

Infinitiv Präsens
irrumāre
Infinitiv Futur
irrumātūrum/-am/-um esse
Partizip Präsens
irrumāns, irrumantis
Partizip Futur
irrumātūrus/-a/-um
Gerund
irrumandī, irrumandō, ad irrumandum, irrumandō
Supin
irrumātum / irrumātū

Personalformen des Perfektstamms

Indikativ Perfekt
-
-
-
-
-
-
Konjunktiv Perfekt
-
-
-
-
-
-
Indikativ Plusquamperfekt
-
-
-
-
-
-
Konjunktiv Plusquamperfekt
-
-
-
-
-
-
Futur II
-
-
-
-
-
-

Nominalformen des Perfektstamms

Infinitiv Perfekt
-
Partizip Perfekt Passiv
irrumātus/-a/-um